Τρεις και μισή

 

 

 

 

 

 

Τρεις και μισή – ώρα για ύπνο.
Ύπνος. Τί εύκολο να το λες εσύ!
Φυσικά όμως δύσκολο για εμάς.
Εμείς, που μας πνίγει το χρέος, πώς να κοιμηθούμε εμείς;

Μα πώς, αν δε γράψουμε στο χαρτί τα ημερήσια.
Κι αν σε ρωτάω, που να μ’ ακούσεις τώρα εσύ, κοιμάσαι.
Τον ύπνο του δικαίου εσύ, μόνο για μας είν’ άδικη η ζωή.
Βάσανα, λύπες, ανησυχίες. Εμάς γυροφέρνουν!

Αργεί ο ύπνος, το ξέρεις;
Έχουμε πολλά να πούμε, ο χρόνος τρέχει.
Κυλάει κι αφήνει πίσω του πληγές.
Μόνη γιατρειά μας οι σκέψεις πρωτού να κοιμηθούμε.

Κι όταν ο Γέρος φτάνει, πάλι προδότης θα γένει το κορμί.
Άμοιρο πνεύμα, πάντα σε δίνει τούτο το σώμα.
Στο τέλος όσα κι αν έχεις πει, θα χεις ξεχάσει τόσα.
Και αύριο μέρα είναι.
Για σάς, όχι για εμάς.
Εδώ η μέρα τελειώνει όταν ξυπνούμε, κι αρχίζει πριν τον ύπνο.

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...