Αν ήμουν παιδί

 

 

 

 

 

 

 

Εύχομαι να ‘μουν ακόμη παιδί.
Να μην είχα μεγαλώσει σταλιά,
για να ‘μαι τώρα ‘δω,
και να νιώσω όλ’ αυτά!
Να μην ένιωθα έρωτα,
που μοιάζει με βελόνες.
Πιο παιδικά – ναι, πιο παιδικά
να αγάπαγα και να έβλεπα
κάποιο μικρό κορίτσι
να σκορπίζει φιλιά.
Χωρίς περιπλοκές,
χωρίς προστυχιά,
τελείως αλύτρωτα
να τέντωνε την παλάμη της…
κι εγώ να λουζόμουν τον έρωτα,
στα αθώα της φιλιά.

Κι ακόμη, να μην θεσμοθετούσα,
την αγάπη αδέσποτη να άφηνα.
Και για τις ανάγκες, τα πρέπει;
Να μην μεριμνούσα!
Με νότες ακαταλαβίστικες,
αφού τη γνώση δεν έχω,
να ‘τανε όλα μουσική!

Ένα παιδί, που δεν ξέρει,
δεν διαβάζει τα πάθη,
δεν προσμετράει το λάθος
και κυνηγάει την στιγμή,
θα ήθελα τώρα να ήμουν.
Χωρίς να επικοινωνώ,
στην κίνηση ακίνητος
και στις φωνές κωφάλαλος.
Ένας τυφλός που “βλέπει”
κι αν αλήθεια δεν μπορεί.

Ένα ψέμα, μεγάλος…
για πάντα ένα ψέμα!
Μια αλήθεια, παιδί…
αχ να ήμουν παιδί!

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...