Πεταλούδα

Αν ήτανε να ζήσω δυο λεπτά
αυτού που απαγχονίζεται, τα τελευταία λεπτά,
έλα και κάτσε πεταλούδα στ’ ανέμελα μαλλιά.
Πες μου για κόσμους που θα δω,
δείξε το πώς πετάει η καρδιά.

Τόση ζωή που ξόδεψα, τώρα έμεινε η αγχόνη
και δυο λεπτά που ζήτησα, λιώνουν κι αυτά σαν χιόνι.
Έλα και κάτσε πεταλούδα, σε είδα έρημη και μόνη.
Να ‘ρθεις. Έλα πάρε τη σιωπή που έζησα.

Τα φτερά σου θυμίζουν της αυγής το χάδι,
που οι μαργαρίτες ελησμόνησαν σαν έπεσε σκοτάδι.
Αχ και να ‘κλεβα λίγη ζωή ακόμα, μια ανάσα στάγδην.
Φίλησέ με τώρα, αύριο θα γελούν!
Και κρύψου μακριά. Κρύψου πεταλούδα,
δε θέλω κάμπια να σε δουν!

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...