Καλέ μου φίλε

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μετάνιωσα, ξέρεις,
που δε σε χάιδεψα λιγάκι ακόμη!
Μετάνιωσα και συνεχίζω
να μετανιώνω, καλέ μου φίλε.

Με τί απαξίωση με κοιτούσες
στα μάτια και φοβόσουν!
Ένας άνθρωπος, εγώ,
ένα ερείπιο εσύ. Και δεν κρατιόσουν
να γυρίσεις την πλατούλα σου, εσύ
μαύρε ονειρευτή. Δεν κρατιόσουν!

Κάποτε έτρεχες, σκαρφάλωνες,
με ακολουθούσες. Ω ναι, θυμάμαι καλά!
Σε φώναζα, εσύ κοιτούσες. Ήξερες,
καταλάβαινες, αγαπημένε…
Τις αγαπούσα ‘κείνες τις ημέρες.
Ήσουν ο θρίαμβος για το βασίλειό σου,
μαύρε, έρημε, αποκαρδιωτικέ μου σύντροφε.

Ναι, καταλαβαίνω τη σιχαμάρα σου,
οι άνθρωποι δε νιώθουν, μα μη με διώχνεις.
Δεν είμαι στο ύψος τους, στον πηγαιμό τους.
Παλιέ μου σύντροφε, ‘μπιστεύσουμε και τώρα,
θα είμαι ο τελευταίος σου φίλος,
μέχρι την τελευταίαν ώρα!

ΚΑ 

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...