Εμείς μονάχα ζήσαμε

Εγώ δεν παραιτήθηκα.
Το ‘θελε το κύμα να με πάρει
και πεισματικά τ’ αρνήθηκα.

Και όχι πως καβάλησα τί καλάμι.
Αλήθεια λέω.
Κι ο κόσμος όλος να με πυροβολεί
να ‘σαι σύντροφος εσύ,
πόσο θα το χαιρόμουνα!
Διότι όπλο δε θα κρατούσες,
δε θα παρέδιδες έτσι απλά ότ’ είσαι.

Τώρα όμως μόνος στην εκτέλεση
και πάλι δίχως λογική
μου φορτώνουνε την “αίρεση”.
Στα ανεμοδαρμένα πρόσωπα
απέναντι που τα κοιτώ,
δε βλέπω ίχνος ντροπής
για ότι πάει να γίνει εδώ.

Πόσες φορές σκοτώσατε
του Θανατα ανθρώποι;
Και όλες τους ήτανε
για εμάς που δε μας χωράνε οι τόποι.

Εμείς δε χάσαμε, ούτε δα νικήσαμε.
Εμείς μονάχα ζήσαμε.
Και αν πάλι μας πλησιάσετε,
δεν έχουμε να πούμε τίποτα.
Όλα τελείωσαν εκεί, στων ματιών σας
τη βολή˙

Και σκότωνε άνθρωπο.
Άνθρωπο…

Κ.Α

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...