Είναι το κοίταγμα…

Ειν΄η στιγμη που βλεπομαστε,
το νερο,ο αερας και τα αστρα,
ενα ειδυλλιο.
Ολα μαζι …
θυμιζοντας
μια παιδικη μας γιορτη.

Ονειρο της στιγμης,
η γυναικα του Μοντιλιάνι,
ο γλυκος αιθερας να ψυθιριζει
οσα τ’αυτι δεν πιανει.

Ο χρονος παγωνει
τα βλεφαρα κινουνται αργα,
θαρρεις τα λενε μεταξυ τους.
Μιλημα ερωτικο,
χωρις σκοπο…

Τετοιαν ωρα,
σαν καπως λειπει η εμβολη.
Και για λιγο…
ξανα μαζι.
Ο ενας αντικρυ του αλλου.
Απεναντι!
Απευθειας,
Εναντι δισταγμων.
Και απεναντιας μετα στεναγμων.

Αστραψε βλεφαρο γλυκο,
Παλι αν σε δω,
θα σου πω Σ’αγαπω.

K.A

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...