Το λεωφορείο

Σ’ειδα στη σταση
του αστικου λεωφορειου
και ευθυς καταλαβα
δεν ησουν του εμποριου.
Μαυρα και μεταξωτα μαλλια
ομορφα ματια πρασινα
στον ηλιο φωτεινα.

Μα οταν ξεκινησε ο οδηγος
και το οχημα εφυγε εμπρος,
Ειναι που δε σε γνωρισα ποτε
και ενιωσα τοσο μεσα μου νεκρος.

Και πριν το μετανιωσω
ηρθε ο Ζεφυρος να με παρει.
Να σε ‘βλεμα αλλη μια φορα
θα του ζητουσα μια χαρη.

Κ.Α

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...