Εξομολογητικός

Περασαν μερες,μηνες,ατελειωτες ωρες
θορυβωδους σιωπης και θα πεις,
πως γινεται να εχει βοη και η σιγη.
Καθολου ευκολο να στο εξηγησω,
να ξερεις δεν βασταξα και
δεν καταφερα να μη δακρυσω.
Περασα δυσκολα,εδεσα κομπους
και εσφιγγα καθε τοσο
που με στοιχειωναν οι σκεψεις.
Να στο πω με λεξεις;
Δε θα καταλαβεις.
Επρεπε να ΄σουν εκει,να με δεις,
να με πιστεψεις.

Δε θες να στα πω,μα θελω εγω.
Εσυ αν ηθελες,θα ρωταγες απο καιρο.

Κ.Α

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...